امشب به یادت گریه کردم . . .
. . .
. . .
اومدم اینجا که بگم حس دوست داشتن تو با ارزش ترین چیزیه که تو وجودم دارم
+ نوشته شده توسط سعيد در شنبه سیزدهم تیر 1388 و ساعت
22:50 |
| تبليغات | X |
|
امشب به یادت گریه کردم . . .
. . . . . . اومدم اینجا که بگم حس دوست داشتن تو با ارزش ترین چیزیه که تو وجودم دارم
+ نوشته شده توسط سعيد در شنبه سیزدهم تیر 1388 و ساعت
22:50 |
... ...برمی گرده... ...برنمی گرده... ...بر می گرده... ...برنمی گرده... ... و اينجوری شد که گلبرگ های عمر خودم رو به اميد يافتن آخرين عدد فرد، از ساقه زندگی م جدا کردم!! پ.ن: اگر فردا شود و تو نیایی؟ + نوشته شده توسط سعيد در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387 و ساعت
21:22 |
هميشه بن بست آخر کوچه نيست..!!
اگر در شهر تو کوچه اي منتظر م است حتي بن بست!! من دل به بيرا هه ها مي زنم من مرد راهم اگر همسفرم باشی!!!!
پ.ن: کار از اين حرفا گذشته تو ديگه برنمي گردی..... + نوشته شده توسط سعيد در چهارشنبه هشتم آبان 1387 و ساعت
18:54 |
همیشه گریه نشانه ی ضعف نیست. گاهی نشانه ی یک بخشش است، گاهی یک فداکاری، گاهی یک ظلم و گاهی هم نمایانگر عظمت یک عشق
پ.ن: من به غربت نمي آمدم تو آوردي مرا + نوشته شده توسط سعيد در جمعه سوم آبان 1387 و ساعت
19:50 |
از وقتی فراموشم کردی زیباتر شدی!
دروغگوها را باید فراموش کرد! امشب اعتراف می کنم به تنها دروغی که گفتم: "من نیز فراموشت خواهم کرد"
پ.ن: دیشب در خواب دیدم که باز گشته ای + نوشته شده توسط سعيد در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387 و ساعت
1:6 |
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من...ور نه این دنیا ارزش خندیدن نداشت 
+ نوشته شده توسط سعيد در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت
12:44 |
خواستم بگویم . . . . دیدم نگفتن بهتر است . . . . چه سود
آنکه با من نمی ماند همان بهتر که مرا نشناسد . . . . و آنکس که می ماند خود خواهد شناخت. پ.ن : همیشه در قلبت یک جایی بزار برای فراموش کردن خطای دوستانت + نوشته شده توسط سعيد در جمعه هشتم شهریور 1387 و ساعت
16:11 |
فراموش کردن کسی که دوستش داری ، مثل به خاطر آوردن کسیه که هرگز نمی شناسیش + نوشته شده توسط سعيد در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387 و ساعت
19:42 |
یکی داشت یکی نداشت
اونی که داشت تو بودی اونی که جز تو کسی و نداشت من بودم یکی گفت یکی نگفت اونی که گفت تو بودی اونی که جز تو به هیچکس دوست دارم نگفت من بودم یکی رفت یکی نرفت اونی که رفت تو بودی اونی که مهر تو هیچ وقت از دلش بیرون نرفت من بودم
پ.ن:فکر میکنی نبودنت واسم میشه یه عادت؟ + نوشته شده توسط سعيد در جمعه بیست و پنجم مرداد 1387 و ساعت
1:57 |
اما
با این همه... تقصیر من نبود با این همه امید قبولی در امتحان ساده ی تو رد شدم اصلا نه تو نه من ! تقصیر هیچ کس نیست از خوبی تو بود که من بد شدم!
+ نوشته شده توسط سعيد در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 و ساعت
0:55 |
تو ندانستي چه مي خواهم زتو من نگفتم که بمان يا که برو
من فقط ميخواستم شمعي شوم تا بسوزم جان خود را نزد تو تو ولي از آتشم ترسيدي و رفتي و گفتي که : برو ! نه من نه تو پ.ن:مرگ بر آن کس که دلش را به دل سنگ تو بست + نوشته شده توسط سعيد در سه شنبه هجدهم تیر 1387 و ساعت
1:6 |
با تو هم می شنوی . . . مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش این وزن آواز من است اگر مرا بسیار دوست بداری شاید حس تو صادقانه نباشد کمتر دوستم بدار تا عشقت ناگهان به پایان نرسد من به کم هم قانعم و اگر عشق تو اندک اما صادقانه باشد من راضی ام دوستی پایدار از هر چیزی بالاتر است مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش این وزن آواز من است بگو تا زمانی که زنده ای دوستم داری! و من تمام عشق خود را به تو پیشکش می کنم پ.ن: مهربون نیستی اما دنیای منی + نوشته شده توسط سعيد در یکشنبه دوم تیر 1387 و ساعت
0:4 |
و چه امید بزرگی به عبث انجامید . . . .!!!
آرام آرام باش جان قرار که به حقيقت باشد ، زبان را چه به جسارت؟ بگذار بگذرد!!!
+ نوشته شده توسط سعيد در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 و ساعت
21:16 |
+ نوشته شده توسط سعيد در یکشنبه چهارم فروردین 1387 و ساعت
11:2 |
|
درباره وبلاگ
خدايا چگونه زيستن را تو به من بياموز
چگونه مردن را خود خواهم اموخت
|
